Z nurtem Marózki i Łyny

22 września 2010 0 przez kawenik

byliśmy, przeżyliśmy i po krótce komentujemy ………………..

Wyruszamy w siedmioosobowym składzie w czwartek wieczorkiem : Ania z Leszkiem, Zenia z Jurkiem, Eliza z Młodym Michem, Grzesiu „Bil” oraz Kawenik . Dwustukilometrowy odcinek do Zgniłochy, gdzie znajduje się nasza baza pokonujemy spokojnie i nader wesoło. „Wesoły autobusik” dociera do celu późnym wieczorem. Tam czekają już na nas kolejni uczestnicy : Gosia oraz Agnieszka z Mariuszem. Szybciutko się kwaterujemy i zaczynamy kajakowa integrację do białego rano, albo poranka jak kto woli. Nazajutrz skoro świt o godz. 9.00 wyruszamy (z lekkim opóźnieniem, nasze panie jak zwykle nie zdążyły się wyrobić – hihihihhi) do Waplewa na szlak Marózki. Przed nami 22 km. Odcinek do pokonania z Waplewa do Kurek. Startujemy z jeziora za mostem w Waplewie, kierując się pod mostem dopływamy do rzeki, wąskim , mocno zarośniętym trzcinami  korycie rzeki płyniemy poprzez łąki około dwóch kilometrów. Potem rzeczka się poszerza do kilku metrów i wpływamy w odcinek leśny. Napotykamy nawet kilka przeszkód w postaci powalonych drzew, które dostarczają nam troszkę zabawy. Taka sielanka trwa jakieś 4 do 5 kilometrów. Za mostkiem leśnej drogi, gdzie robimy sobie małą przerwę (zaczyna padać deszcz) po około 1 km. Wpływamy na jeziora (oczywiście kawenik nie doczytał, że będziemy płynąć jeziorami, więc jesteśmy zaskoczeni). Do Swaderek około 5,6 km. Płyniemy już tylko i wyłącznie jeziorami w słońcu przeplatającym się z ciepłym deszczem – mamy szczęście, bo na jeziorach całkowita flauta i niemal nienaruszona niczym tafla wody. W Swaderka czeka nas 1,5 km. przenoska kajaków z powodu funkcjonującej pstrągarni, więc w pobliskim barze jemy sobie smażonego pstrąga. Część naszej ekipy postanowiła tutaj zakończyć swoją przygodę z Marózką. Kawenik, Młody Michu i Grzesiu przerzucają się jedynkami za most drogowy w Swaderkach po prawej stronie, aby kontynuować spływ do Kurek. Rzeka robi się znacznie szersza, nurt mocno przyspiesza, ale powoduje to wypłycenie . Jeszcze tylko 300 metrowy odcinek jeziora i płynąc w prawo wpływamy ponownie w odcinek leśny. To kolejny szybki przełom Marózki, choć drzew w nurcie niewiele i spokojnie. Po 9 kilometrach wpływamy na jezioro Święte. Wypływ Marózki znajduje się po lewej stronie w pierwszej części jeziora. Dopływamy do Kurek, gdzie czeka nas kolejna przenoska pstrągarni – około 800 m. Na dzisiaj kończymy pływanie. Kolejny wieczór i kolejna integracja kajakowa do białego rana. Dojeżdżają do nas Ola i Przemek z dziećmi Olwią i Marcelem. Sobota to dzień „przełomowy” , udało nam się załatwić pozwolenie na przepłynięcie rezerwatu ścisłego „Warmiński Las” więc w drogę (pozwolenie trzeba uzyskać od konserwatora przyrody 0-89 5232212 w Olsztynie oraz rządowego ośrodka w Łańsku 0-89 5121180 . Jak tylko uzyska się zgodę od konserwatora to ośrodek nie robi żadnych problemów. Konserwator zaś to zupełnie inna sprawa, wpuszczają tylko po szesnaście osób dziennie maksymalnie więc jak zadzwoniłem to okazało się ,że miejsca nie ma już od czerwca. Mieszałek tak pokombinował, że prawie cudem dotarliśmy do człowieka, który to pozwolenie posiadał. Okazało się, że grupa ta zrezygnowała z płynięcia i dzięki ich nieprzymuszonej dobrej woli mogliśmy popłynąć my – przekazali nam bezinteresownie to pozwolenie). Startujemy z końca jeziora Ustrych do miejscowości Ruś. To zaledwie pięciokilometrowy odcinek, ale jak się okazało dał nam się zajebiaszczo we znaki albo w mięsnie, – jak kto woli. Od samego początku szybki, bystry nurt i cała masa najróżniejszych przeszkód: kamienie, gałęzie zawalone drzewa i drzewka. Prawdziwa próba naszych nadwątlonych integracjami sił witalnych. Na początku sypnęli się Agnieszka z Mariuszem a później rzeka poraz kolejny pokonała kawenika . Zresztą  my jedynkami sobie jakoś radziliśmy bez wysiadania, ale reszta ekipy na dwójkach nie miała innych możliwości jak ciągle wysiadanie i przenoszenie kajaków nad lub pod zwalonymi drzewami. Z mała przerwą śniadaniową, małymi nerwami oraz dużym zmęczeniem docieramy w końcu po sześciogodzinnym zmaganiu do celu naszego płynięcia – miejscowość RUŚ. Lądujemy po prawej stronie przed przenoszą. Rezerwat „Warmiński Las” to miejsce całkowicie pozbawione jakichkolwiek śladów cywilizacji a powalone drzewa w nurcie rzeki to rzecz normalna, wręcz uciążliwa. Proponuję ten odcinek dla kajakarzy raczej doświadczonych już w pływaniu i „zabawie” z drzewkami. Kolejny wieczór to kolejna integracja – państwo Anna i Leszek Miesała świętują 34 rocznice pożycia małżeńskiego (życzymy dużo zdrówka, cierpliwości i miłości, ora sto lat, sto lat razem) . Niedziela, dzień wyjazdu ale po raz kolejny znalazła się grupka chętnych do pływania kajakarzy: Leszek, Jurek, Grzesiu i Kawenik . Rozpoczynamy w Rusi obok przystanku autobusowego i mamy do pokonania 15 km. odcinek do Olsztyna. Odcinek dość monotonny i nużący. Płyniemy szerokim, dość głębokim korytem pośród trzcin i łąk. Pogoda nam dopisuje i miło i sympatycznie po czterogodzinnym płynięciu dopływamy do Olsztyna. Kończymy po lewej stronie za mostem dwupasmowej drogi w Olsztynie przy jakimś instytucie zwierząt.

Agroturystyka całkiem fajna, standard przyzwoity : trzy kwatery czteroosobowe , pokój sypialny z dużym pokojem i aneksem kuchennym oraz łazienką w każdym z apartamentów – koszt 160 zł. za apartament. Dodatkowo w piwnicy pokój dzienny z kominkiem, aneksem kuchennym i bilardem do posiedzenia. My jak zwykle mieliśmy małe komplikacje: w pierwszy dzień nie było cieplej wody pod prysznicem dla wszystkich, ale było za to ogrzewanie. Zaś w drugi dzień zupełnie na odwrót – nie wiem chyba mieli za slaby sprzęt albo chcieli zaoszczędzić.

Za to transport na miejscu prowadził nam pan Andrzej Filipek (0 501 469 663), którego polecamy do współpracy jak najbardziej. Człowiek mily, życzliwy, dobrze zorientowany w terenie i potrafiący dobrze doradzić co i gdzie można zrobić. Posiada busa do przewozu osób jak i również można wypożyczyć u pana Andrzeja kajaki.