WSPOMNIENIA Jeżewian III Integracyjny Spływ Kajakowy

29 września 2011 0 przez kawenik

jedna z naszych koleżanek i współorganizatorka zarazem tak pamięta naszą integrację …………………………

Już po raz trzeci, z własnej nieprzymuszonej woli, daliśmy się wciągnąć w organizacje spływu kajakowego dla zaprzyjaźnionych już mieszkańców Jeżewa. Tym razem trasa wiodła od Tlenia przy do Żura, jednak aby nie było tak łatwo i szybko najpierw postanowiliśmy jeżewianom pokazać przepiękną okolicę i jeziora . Jak za pewne większość z nas wie, właściwie na tym odcinku cały czas płynie się jeziorem, to i wiosełkiem trzeba było ciut bardziej pomachać, a u niektórych kruchutko, oj kruchutko z tym było. Ale o tym za chwilę.

Po małym zamieszaniu pod tytułem „kto z kim w kajaku” i „ja nie chcę takiego wiosła” wszystkie kajaki nareszcie zostały zwodowane i ruszyliśmy przed siebie. Pilotem początkowym tym razem był Czesiu Grzonkowski. Po mimo swojego wieku, trzeba przyznać, że szło mu całkiem sprawnie i szybko. Tak, że już po chwili ekipa zaczęła nam się rozwlekaći z paroma mniej (nie)wprawnymi kajakarzami, a dokładniej mówiąc kajakarkami, jako pilot końcowy, zostałam daleko w tyle. Oj musiałam się mocno nawiosłować, bo pan pilot końcowy kawenik za bardzo się nie kwapił (nie potrafi , czy co ????) . Słoneczko grzało, woda spokojna i tak sobie płynęliśmy, to znaczy dryfowaliśmy prawie. Aż dopłynęliśmy do jeziorka, gdzie na prawym brzegu, dosłownie w szczerym polu, w dodatku na rżysku, a może i na ściernisku, kto tam wie, jak to się tam poprawnie nazywa, Czesiu przerwę na drugie śniadanie zarządził.

Działy się tu sceny oj działy, tyleż śmieszne, co ciut niebezpieczne. Najpierw, nie do końca w wyjaśnionych okolicznościach, jeden z jeżewian, przy wysiadaniu z kajaka dość niefortunnie wpadł do wody. Jak się można spodziewać nie pozostało mu nic innego tylko iść w krzaczki, uważać na pokrzywyi przebrać się. Jeszcze jedne emocje (i śmiechy pod nosem) dobrze nie opadły, a tu kolejna afera. Czesiu, uczynny człowiek od zawsze, chciał naszego Micha, tak, tak Micha z kajaka wyciągnąć, żeby ten nie musiał fatygować się przy wysiadaniu, bo lekko pod górkę tam było. Przeliczył jednak siły na zamiary, mało tego z pomocą ruszył mu, dość rosłej budowy nawiasem mówiąc, jeden z jeżewskich kajakarzy. „Krepa” budowa ciała naszegoMisia plus śliskie i spadziste podłoże zaowocowały tym, że ci dwaj prawie byli pod kajakiem, przy okazji Marcina tam wciągając. Zdecydowanie jednak nie pomogło mu to w wysiadaniu z kajaku, co najwyżej zaszkodziło, bo dupka lekko zmoczona. Szkoda tylko, że żadne z tych dość zabawnych zdarzeń nie zostało uwiecznione na zdjęciach. Po ogólnym rozbawieniu i odpoczynku na rżysko – ściernisku, ruszyliśmy w dalszą drogę do Żura. Oczywiście już po chwili z tą samą ekipą dryfowałam sobie , gdzieś daleko hen za resztą grupy. No musze przyznać, że koleżanki sympatyczne potrafiły wszystko:i do tyłu pływać i wręcz wokół własnej osi kajak okręcać i oddalać się w kółko bez wiosłowania, że nie wspomnę o nieustannych śmiechach, chicha i przerwach ze zmęczenia, jedyne co trochę im nie szło to w prostej linii wiosłować do przodu. Jedna to nawet już planowała, że może by jaki wędkarz do brzegu je łódką zaholował. Niestety nic z tego, musiały poradzić i dowiosłować sobie same. Dobrą godzinę później od reszty grupy, kiedy to wszyscy już najedzeni i wypoczęci, siedzieli sobie przy kawusi, my dopiero, ostatkiem sił co u niektórych, dotarliśmy do celu.

Cała reszta ekipy była w nieco lepszej formie to i do mini zawodów kajakowych nie trzeba był specjalnie nikogo długo namawiać. Kiedy tak obserwowaliśmy te zacięte walki, to aż dziw bierze, że żaden z kajaków nie zaliczył wodowania. Po tych jakże wyczynowych i pełnych emocji wyścigach,wszyscy uczestnicy zostali nagrodzeni sympatycznymi upominkami. Ostatnim, powoli tradycyjnym punktem spływu były podziękowania i upominki. Tym razemklub otrzyma nasz herb wyrzeźbiony w drewnie i kieliszki w kajaku z obrazkami całkiem fajnych i ponętnych pań, które to na dodatek, po napełnieniu kieliszka płynem odpowiednio procentowym, podobno miały się rozbierać. Tak więc kolejny i mamy nadzieję, że nie ostatni, rekreacyjny tym razem rżyskowo – ścierniskowy spływ kajakowy dla Jeżewian (O jaka ładna nazwa nam tu wyszła: Rekreacyjny Rżyskowo – Ścierniskowy Spływ Kajakowy Dla Jeżewian) możemy uznać na udany.

Madzia …….