….. a tak pamiętam Nysę Łużycką …..

4 października 2011 4 przez kawenik

……. napisalem co pamiętam ( mogło być tak, że za dużo nie pamiętałm) ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Plan był taki : wyruszamy o 5 rano, dojedziemy szybciej, pozwiedzamy dogłębnie Zgorzelec zanim zjedzie się reszta wspaniałych kajakarzy ( z naciskiem na pozwiedzamy dogłębnie Zgorzelec i Gorlitz). Jest czwartek 5.30 , ja sobie czekam zwarty i gotowy – jak zwykle nasze damy Elizka i Gośka nie wyrobiły się z przygotowaniami, ale to u nich normalka więc już podświadomie mam to chyba w moim układzie nerwowym wkalkulowane.

Wreszcie wyruszamy na podbój kolejnej NYSY i to nawet w takim samym składzie : Elizka, Gośka, Młody Misiek, Misiek i kawenik. NAGLE (no może nie tak nagle) niespodzianka , morderczą trasę samochodową musza pokonać dwaj kierownicy auta, kolega ………………….. misiek i kawenik ( oj jak bolało, na sucho, bez głupot w głowie i wariacji ). Po ośmio godzinnej jeździe docieramy wykończeni z lekka, ale zadowoleni do Zgorzelca – Dom Turysty . Budynek z lekka przedwojenny w środku internat – nie specjalnie mi to przeszkadza. Błyskawicznie się rozpakowujemy i kwaterujemy, bo czas leci a tu dużo do zwiedzania. Jeszcze tylko amciu, amciu i ………………. po „maluchu” na lepsze trawienie. No i w końcu ………… po „maluchu” na druga nóżkę. Zjawia się nasz przyjaciel Śledziu, trzeba go odpowiedni przywitać i ……………… po „cztery” maluchy. Idziemy na miasto, to tu, to tam, zwiedzamy (byliśmy w barze jednym, w barze drugim) – całkiem ładne miasteczko, już wiemy, gdzie znajduje się night club – jest mały plan, ale to tajemnica. Nagle zrobiło się ciemno, prawie wszyscy się zjechali i zaczęła się integracja, śpiewy, gitary i ………………… chyba już dziesiątki „maluchów”. Zabawa przednia, już wszyscy się znają znakomicie, przemieszczamy się to tu to tam , ale główna siła uderzeniowa skupia się w naszym apartamencie z balkonem (oblegany był szczególnie parapet, bo tam się chłodziło – parapet był duży). NAGLE sielankę nasza przerywa Pani z recepcji , ze łzami w oczach prosi o spokój, bo inni goście nie mogą się wyspać !!!! Jesteśmy zaskoczeni ………., zawstydzeni i …………… troszkę nam nieprzyjemnie, ale jednak mimo wszystko do nas nie dociera (przepraszamy Panią, ale tacy my już są łotry). Integracja trwa dalej – w końcu wcale nie późna godzina , bo chyba około 3. Za to ku naszemu zaskoczeniu o godzinie ledwie 3.30 wchodzi OCHRONA (niestety ku niezadowoleniu, co poniektórych pań – bez kajdanek) i prosi o spokój. To już dla naszego sumienia było za dużo – kończymy imprezie. Jak się później okazało niektórzy jeszcze się integrowali do wczesnego ranka…………

Piątek pobudka o 8.00 – boli z lekka główka, pali rurka i chce się pić (chyba to niemiecko-polskie powietrze zaszkodziło) ………. no i po „maluchu”. Śniadanko – niby pyszne , ale jakoś tak słabiuteńko wchodziło (pewnie wczesna pobudka zaszkodziła). ETAP – długi (panie komandorze Oleczku czy to nie przesada – 25 km. ????), męczący (znowu powietrze polsko-niemieckie zaszkodziło) , ale bardzo sympatyczny i pouczający. Szybki nurt, kilka albo kilkanaście progów i próżków (czy to słowo występuje w naszym języku ??) – jednym słowemzajebiście. Na obiad nie mogliśmy się doczekać, trwało to dość długo, ale w końcu się udało. W tajemnicy dowiedzieliśmy się ,że Olo ma urodziny no to zaczęły się życzenia, buziaki i uściski – kajakowa integracja. Gitara, śpiew, wspomnienia, zaproszenia, bajania i………….. po „maluchu”, ”maluchu” , ”maluchu” …………… Tego wieczorka obeszło się bez nocnych wizyt – gość się wyprowadził . Sobota pobudka 8.00 – mocno boli główka, zajebiście rurka pali, chce się zajebiście pić. Śniadanie – w ogóle nie smakuje (jeszcze gorsze powietrze pewnie). ETAP – znowu zajebiście długi (Oluś byku pozwól spokojnie kajakarzom żyć !!!!). Apropos w dniu wczorajszym Olo oficjalnie skrócił etapy przyszłorocznego spływu – trzymamy za słowo komandorku !!!! Nadchodzi kolejny wieczór integracyjny „maluchów”, wbrew pozorom wcale nie gorszy od poprzednich (mój dzień – dzięki mojej wybawczyni – kochanej Elizce – buziaczki i dziękowania, mam nadzieje, że będziesz zawsze taka kochana). No to po …………………. „maluchu” , rozmowy o żużlu z „falubazem” , gra w karty, malowanie makijażu mężczyzną – prawdziwym mężczyzną, było ich dwóch Śledziu i Sławuś (oj jak im zazdrościliśmy tych pięknych paznokci, ust i podbrzuszy)………….????).No i znowu NIESPODZIANKA – pani z recepcji, tym razem bez płaczu i z prośba o pozamykanie okien ,bo Zgorzelec nie może zasnąć – a Straż Miejska czuwa. My oczywiście takie prośby spełniamy za pierwszym razem – zamykamy okienka, a integracja trwa nadal . Niedziela pobudka 8.00 – rurka pali i pic się chce delikatnie (czyżbym się w końcu zaaklimatyzował). Śniadanie , okazuje się całkiem pyszne i smakowite. ETAP – niestety nie wiem, bo ze względu na daleka dróżkę do domku bryknęliśmy wcześniej bez pływanka (czego niezmiernie żałujemy)

REASUMUJĄC NASZ WYJAZDOWY PLAN :

1.Dogłębne zwiedzanie – 0 pkt.

2.Night club – 0 pkt.

3.Impreza – 10 pkt.

4.Towarzystwo – 10 pkt.

5.Powietrze polsko-niemieckie (w szczególności z rana) – 0 pkt

6.Wątroba – (- 4 pkt)

7.Czy nas będą chcieli w DOMUTURYSTY – chyba raczej ………………. Nie !!!!

WIELKIE DZIĘKUJĘ DLA OLKA ZA ZORGANIZOWANIE TAKIEJ IMPREZY .

WIELKIE DZIĘKUJĘ DLA KTW CELULOZA

Czy może czegoś zapomniałem ????

Mały, drobny i nieśmiały kawenik