U „Grzonka ” na urodzinkach !!!!

4 stycznia 2012 2 przez kawenik

Jeden z naszych wieloletnich kolegów kajakarzy Czesiu Grzonkowski kilka dni temu skończył 75 rok życia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Otóż Czesiu od dawien dawna, jak wszyscy wiemy, jest członkiem naszego zacnego Klubu i dużo dobrego dla niego zrobił. Niestety pomimo, że jest jeszcze młody, to jednak swój wiek ma i zdrowie nie na wszystko już mu pozwala. Od pewnego czasu już tak czynnie nie mógł brać udziału w spływach ale żeby nie wypaść z jako takiej turystycznej wprawy od dwóch lat jeździ rowerem z ekipą z Jeżewa. Kiedy i na rower nie za bardzo miał ochotę (to znaczy zdrowie) wówczas dla towarzystwa jeździł samochodem, przy okazji robiąc za wóz bojowy – bagażowo – transportowy. Kiedy zaszła taka potrzeba, a jak się dowiedziałem, często zachodziła. Czesiek bez najmniejszego sprzeciwu, a podobno nawet z własnej inicjatywy i na własne życzenie, swoim samochodem przewoził sterty gratów turystycznych, w postaci stoliczków, mini grilla czy butli z gazem. Wszystko po to, aby rowerzyści , gdzieś w środku lasu albo innego dziwnego miejsca, mogli sobie mini pikniczek urządzić. Jak trzeba było to i za dobrego dziadka Czesiek robił, cudze dzieci niańczył i samochodem obwoził. To właśnie za jego osobą poznaliśmy się z naszą koleżanką – jeżewianką i tak jakoś do organizacji rekreacyjnych spływów dla Jeżewian doszło. Po wrześniowym, tym na rżyskowo – ścierniskowym, czy jak mu tam było, kiedy to Czesiu, jako pierwszy do mety, znaczy do Żura dopłynął i nie zmęczył się wcale, a tydzień później na słynnej rowerowo – autostradowej Ciclovie przepedałował ponad trzydzieści kilometrów. Wśród rowerzystów dyskusja rozgorzała , ile to latek Czesiu sobie liczy i tak się wydało, że niebawem, tuż przed świętami, Czesiu obchodzi 75 urodziny. Wtedy to pomysł się narodził (tak swoją drogą ciekawe w czyjej to blond głowie ?? ) aby z tej okazji zorganizować kameralne spotkanie urodzinowe.

Tak więc czternastego grudnia koło 18 weszliśmy do Ikara po brzegi wypełnionego ludźmi mniej i bardziej znanymi, jedzeniem i piciem też, o alkoholu że nie wspomnę ( i to miało być to kameralnie ???? ). Na samym końcu stołu, siedział sam ON – Czesiu, jego żona no i nam znani Basia i Grzegorz. Przecisnęliśmy się na wskazane miejsca, kroniki ze sobą wielkie targaliśmy, bo o nieco innej koncepcji spotkania słyszeliśmy. Już po kilku minutach doszliśmy do wniosku, że ze wspólnych kronik oglądania raczej nic nie będzie. Najpierw było… czekajcie co było najpierw … acha już wiem najpierw była prezentacja wprowadzająca wszystkich w nastrój „Czesiowo – urodzinowy”. Jak się można domyślać, dotyczyła Grzonka osoby od czasów zamierzchłych do teraźniejszych poprzez wszelkie spływy, wycieczki rowerowe i swoje zabawy radiestezyjne. Przy tej okazji co niektórzy mieli okazję pożałować gorąco, że nie brali udziału w owych spływach. Inni z kolei mogli zobaczyć siebie z nieco innej perspektywy (również i my !!!). Wszyscy już w nastroju urodzinowym, czekali na dalszy rozwój wydarzeń, którym to okazał się toast i tort z kajakiem i fontannami dla Czesia, oczywiście nie do patrzenia, a do jedzenia, a więc wszyscy konsumowaliśmy … nie tylko tort … Co niektórym na przykład, wiele bardziej do gustu, a raczej do smaku, przypadły babeczki czosnkowo – łososiowe. Wówczas, gdy wszyscy co nieco pojedli i popili (jak to na urodzinach bywa) przyszedł czas na prezenty, które to okazały się głównym punktem programu. Tu nasz kolega Adaś swoją odważną postawą szczerze mnie pozytywnie zaskoczył (nie tylko mnie pewnie !!). W imieniu nas czyli KTW wręczył solenizantowi jeden z prezentów, drugi wręczyła przedstawicielka rowerzystów. Był to grawerowany certyfikat Super – 75 latka wychwalający jego zalety, które to Adaś bardzo elegancko przeczytał. Drugim prezentem głównym były życzenia w kształcie otwartej książki z foteczkami Czesia na rowerze i w kajaku (jak wiem z dobrych źródeł, specjalnie na tę okoliczność owo zdjęcie zostało wykonane zaledwie kilka dni temu, a wygląda prawie jak w środku lata). Ostatnim z prezentów wywołującym mega śmiech na sali i niejednokrotnie rumieniec u Czesia było „wyposażenie torby turystycznej rowerowo – kajakowej”. Wszyscy wiemy, że kto jak kto ale Czesiu ma zawsze wszystko albo prawie wszystko poczynając od lekarstw, poprzez klucze aż po zapałki. Uznaliśmy jednak, że jego wyposażenie przydałoby się nieco zmodyfikować i urozmaicić. Aby wszyscy wiedzieli co do czego służy i o co chodzi, Czesiu wyciągał i pokazywał ….. oczywiście kolejne zadziwiające prezenty z kartonu, a Adaś z niebywałym wdziękiem i gracją wręcz teatralnym głosem czytał dołączoną do prezentu, krótką charakterystykę każdego z przedmiotów. Z tego co pamiętam na pewno Czesiu otrzymał apteczkę II pomocy wyposażoną w zestaw prezerwatyw, trawkę, wazelinę itp. z komentarzem „że w razie czego może poratować młodszych kolegów” ( to chyba nas ???) Była też latarka w kształcie cycków (całkiem gustowana jak na moje niedoświadczone oko !!), która to już chwilę później przydała się do podświetlania nut Adasiowi, kiedy ten z kolei przygrywał na gitarce. Były chyba jakieś majtki zapasowe i skarpetki aaaaaa i najważniejsze ….. ocieplacz na siusiaka był …… co prawda Czesiu twierdził, że za mały ….. nie wiem nie sprawdzałem … Były też karty do gry z gołymi paniami, zapasowe drewniane mini wiosło, a nawet butelka wody gdyby kiedyś mu zabrakło wymaganego metra wody pod kilem. Prezenty dość nietypowe i oryginalne jak się można domyślać, wywołały burzę radości i śmiechu. Jak się z dobrych źródeł dowiedziałem wzruszył się chłop do reszty i na wszelki wypadek nie odzywała aby przypadkiem łezki nie poleciały. Potem już do końca wieczoru (niedługiego, a nawet nazbyt krótkiego) śpiewaliśmy i staraliśmy się do jakiegoś wokalnego konsensusu z gospodarzami dojść, co w cale łatwe nie było. Co i róż dla lepszej barwy głosu, gardła przepłukiwaliśmy no i kosztowaliśmy różnych takich smakołyków. I tak o to u Czasie na urodzinach 75 byliśmy wódkę piliśmy i tort jedliśmy.

Niestety nie wiem kto (no wiem, ale już palcem nie będę pokazywał ) wpadł na pomysł urządzania imprezy w środku tygodnia – w środę. Ja oczywiście następnego dnia do pracy zaspałem i z tego co wiem, to nie byłem w tym odosobniony i nie ja jeden miałem problemy z koncentracją ale cóż tylko raz obchodzi się 75 urodziny Czesia.