„Spacerek” po Wiśle

2 listopada 2011 3 przez kawenik

w przedświąteczny poniedziałem 31.10.2011 udalo nam się oderwać od naszych codziennych spraw i wyruszyć na Wisłę …………………………………

 …………….. ostatnimi czasy przygotowanie spływu i jego fachowa organizacja idą nam dość mocno pod górkę (chyba jakieś jesienne przesilenie). Dogadaliśmy się dopiero w niedzielę wieczorem i to jeszcze nie do końca. Jednak w poniedziałek rano czujnie podniosłem swoje „wysportowane” ciałko i przygotowałem się do spływu – była godzina 9.00. Spotykamy się nad Wdą i spokojnie pakujemy kajaczki, nie spieszymy się specjalnie, bo mamy pewne informacje od doświadczonych anonimowych kajakarzy, że Wisła zapierdziela jak byk – ok. 20 km./godz. (my laicy uwierzyliśmy im na słowo kajakarza). Ruszamy ekipą Team Wariacki Osie : Ela, Siudek i Bil oraz KTW „Celuloza” : kawenik. Mamy wyruszyć, gdzieś z Bydgoszczy, ale skąd ???? nie zdążyłem się zorientować, ale nie panikowaliśmy – twardziele. Tato Eli, któremu bardzo dziękować zawozi nas na tor regatowy w Bydgoszczy (cos mi się kojarzyło, że tam gdzieś blisko jest Wisełka.  Schodzimy na wodę i troszkę sobie pływamy po torze w kółko – uświadamia nas dopiero kolega „Ślimak” , do którego musiałem użyć jedno z „kół ratunkowych”. Schodzimy na stare koryto Brdy i po około 1 km. wpływamy na „królową” polskich rzek. Godzina 12.00 – już dawno tak późno nie schodziłem na wodę, tym bardziej, że przed nami ponad 40km. szlak Wisły (ale przecież ona płynie 20 km./h. – jesteśmy spokojni). Myślałem, że rzeka zrobi na mnie większe wrażenie swoją wielkością, szybkim nurtem i mitycznymi wirami i cofkami – była bardzo spokojna i wcale mnie nie przeraziła. Spływamy, gadamy, śmiejemy się, niektórzy sączą browarna (nie wszyscy oczywiście, bo część z nas pływa bez promili !!!!!!!). Długie proste odcinki rzeki doprowadzały mnie do szaleństwa, bo wiosłowałem, wiosłowałem, wiosłowałem – a ciągle byłem na prostej. Pogoda dość ładnie dopisywała choć przez momencik musieliśmy wyprzedzić deszcz – i się nam udało. Tak sobie płyniemy, raz wolniej, raz szybciej a kilometry ubywają dość powoli (na pewno nie 20 km./h. – panowie kajakarze ). Zaczęła się robić szarówka i troszkę przycisnęliśmy na wiosła dość mocno. Zaczyna się robić ciemno, a my dopiero na wysokości mostu chełmińskiego, a przed nami jeszcze 8km, Wisłą i 2 km. Wdą pod prąd do naszej stanicy. Nie dość, że pierwszy raz płynę Wisłą to jeszcze mamy dylemat co zrobić, gdyż jest już ciemno jak w dupie. Po krótkiej naradzie decydujemy się płynąć po ciemku. Z lekkim „cykorkiem” i lekką dozą niepewności i strachu – płyniemy. Było tak ciemno, że o mały włos nie przegapiliśmy wpłynięcia na Wdę. Dość poważnie zmęczeni i zmordowani docieramy pod prąd do stanicy i chyba jesteśmy z siebie zadowoleni i dumni, że w końcu koniec – na zegarku godzina 19.00.

            I w taki miły sposób spędziliśmy bardzo sympatycznie jeden z wolnych przedświątecznych poniedziałków. JEDNO CO STWIERDZIŁEM NA PEWNO : Wisła nie płynie 20 km./h. – przynajmniej na odcinku Brdy ujścia do Świecia. Po drugie, że nie lubię więc nie cierpię długiego i szybkiego plywania – przecież ja jestem „kajakarz turysta” !!!!