BIAŁA LĄDECKA, rzeka szybka i bystra – wspomnienia

13 maja 2012 0 przez kawenik

mimo początkowych trudności personalnych  z wyjazdem, udało się i bylismy tu i tam ………………….

 

piątek wieczór – ciepło, ciemno i przyjemnie !! Wyruszamy na podbój południowych szlaków kajakowych naszej ojczystej ziemi VII Tydzień Białych Wód . Udajemy się do Lądka Zdrój, daleko, daleko, daleko od naszego ukochanego Świecia. Podróż jak to podróż, męcząca, bezsenna (jak zwykle nie mogę spać w samochodzie – to chyba jakaś moja zmora, a jak już chwilowo zmrużę powiekę to jakiś pieprzony jeleń wyskoczy, trzeba gwałtownie hamować – i już po śnie, powieki otwarte) i lekko gadatliwa. W sympatycznych nastrojach pokonujemy setki kilometrów „polskich autostrad” zbliżając się coraz bardziej do celu. I tak było aż do Wrocławia, gdzie kierowca Misiek „osłabł” od kierowania. Postój na CPN-ie, krótki sik, mały hot-dog  i  pierwsza, nie ostatnia kolejka JimBeama. No i się zaczęło robić bardzo, ale to bardzo wesolutko. Stery przejmuje Elizka. Z każdą sekundą w butelce ubywa trunku, w tle „Dzioło” wyśpiewuje „Zamyślone głowy” – a my sobie jedziemy na spływ. Po małych perypetiach (pojechaliśmy troszkę za daleko , jakieś pewnie ze 40 km. hihihi – nam z tyłu specjalnie to nie przeszkadzało). Wreszcie około godziny 6 rano dojeżdżamy do szkoły, gdzie czeka na nas zniecierpliwiony, osamotniony i uszczęśliwiony Oluś Cz. . Niektórzy już się położyli, inni zaś jeszcze małego drinka przy wschodzie słońca w Lądku (prawda, że to bardzo romantyczne ??) i do wyrka . Sielanka jednak trwała krótko, bo już godz.9.30 komandor i organizator spływu, przesympatyczny kolega Marek Głowacki nie daje nam świętego spokoju (jak się później miało okazać tak nas męczył przez trzy dni). Jeszcze nigdy tak szybko nie byłem gotowy do drogi. Startujemy ze Stronia – BIAŁA  LĄDECKA, a my „starzy” kajakarze sypiemy kajakami VISTA dwuosobowymi bez fartucha oczywiście (Młodego Misia dobrze poinformowane źródła przekonały nas do płynięcia we dwójkach, bo to spokojna i monotonna rzeczka). Tymczasem okazało się, że rzeczka zajebiaszcza, szybki nurt, progi, bystrza i kaskady, a woda wlewała nam się do środka, kiedy tylko miała na to ochotę. No i mimo, że nie zaliczyliśmy żadnej kabiny kilkakrotnie musieliśmy opróżniać kajak z wody. Sytuacja taka zmusiła nas do wymyślenia nowego słowa kajakowego (i chyba nie tylko) – GĄBKOWANIE . Dla niewtajemniczonych pragnę wytłumaczyć, że jest to czynność wylewania wody z kajaka za pomocą gąbki (naszym paniom Elizce i Gośce ta czynność jednak zbytnio nie wychodziła, woda napływała szybciej niż one gąbkowały). Zaznaczyć należy z wielkim podkreśleniem, że wszystko odbywało się jak w zegarku pod czujnym okiem MG, nie było czasu nawet wysączyć różnego rodzaju napojów przygotowanych kilka dni przed spływem. Jednak czasami udawało nam się uniknąć wzroku komandora i siorbnąć małe co nieco !!!! Popołudniu relaks w basenie i  piwo (czas spływowy na wypicie – 5 minut, bo jak nie to na pieszo do Lądka – nie ma ściemy !!!! ). Wieczorkiem zwiedzanie Lądka, które uświetnił i poprowadził „lekko” spóźniony (niemożliwe ?? , ale prawdziwe ) KOMANDOR . Tutaj niechlubnie przyznać muszę, że moje zainteresowanie wycieczką było znikome, ale mieliśmy swojego przedstawiciela (w razie gdyby trzeba było stanąć do konkursu) – nasza kochana i bardzo sympatyczna i uczona Małgorzatka . Tak zwiedzaliśmy, że udało nam się trafić do sklepu spożywczego – zrobiło się ciekawie i wesoło, a następnie do jakiejś pizzerii, gdzie serwowano piweczko ……….. , no i wieczór zakończył się około 24, bo knajpę zamykano o 22 . Jeden z naszych przyjaciół, słusznej, niedźwiedziej postury „zasłabł” a mi i Młodemu Miśkowi przypadł zaszczyt doprowadzenia do szkoły. Droga była długa, długa, burzliwa i wyboista. Raz na kolanach raz na boku, w zależności, w którą stronę rzuciło prowadzonego. W reszcie docieramy na miejsce, idziemy spać. Kolejny dzień, wczesny ranek, wszyscy już na nogach, bo punktualność to nasza spływowa domena – zresztą  MG  czuwa. Odwiedzają nas Agatka i Kulawa z Łysym, ranek zrobił się ciekawy a przywitaniem i toastom nie było końca, Taka sielanka trwała jednak krótko do godziny 10.00. „WIELKA  AKCJA” komandora  spływu. Niestety nie mam chęci, uprawnień oraz odwagi na opisanie tych wydarzeń – po prostu brakuje mi słów, ale  NIE  BYŁO  ŁADNIE  NA PEWNO . Kolejny etap superowy : szybko płynąca woda, bystrza, progi, kamienie i ………………… słoneczko. Popołudniu obiad i kąpiel w leczniczej wodzie (śmierdziała samymi zbękłymi jajami, aż dech w piersi zapierało), a później zakończenie w obecności burmistrza Lądka. I tutaj kolejna niespodzianka, otrzymujemy przechodni puchar spływowy przyznany przez komandora MG , a wręczony przez samego pana burmistrza.

Dziękujemy bardzo, bardzo serdecznie, mamy nadzieję, że w pełni zasłużyliśmy na takie piękne trofeum (nieprzepisowe skoki do basenu wykonane przez Michała były tylko przypadkowe i więcej się nie powtórzą – sam , osobiście tego przypilnuję).

A jeszcze na koniec chciałem powiedzieć dwa krótkie zdania odnośnie „Wielkiej Akcji”. Osobiście uważam, że zachowanie takie jakie miało miejsce nie powinno się nigdy wydarzyć a słowa i wulgaryzmy użyte w monologu były zupełnie niepotrzebne,nie na miejscu i stanowczo, ale to stanowczo przesadzone. Mam nadzieję, że incydent ten zostanie szybko wyjaśniony i szacunek i przyjaźń powróci na zawsze ( naprawdę warto )…………………… odważyłem się jednak napisać to o czym myślę.

Wieczorkiem przenosimy się do Barda na kolejny fantastyczny spływ Nysą Kłodzką i Przełomem Bardzkim .

 

kawenik