„piasecka” rzeczka NYSA KŁODZKA
21 maja 2012druga nasza rzeczka w ramach VII Tygodnia Białych Wód …………………………………
niedzielny wieczór, docieramy z Lądka do Barda. Rozpoczyna się XX Jubileuszowy Ogólnopolski Spływ Kajakowy „Nysa Kłodzka 2012”, tutaj już prawie wszyscy na miejscu. Elizka z Gośką nie bez nerwów rozbijają namiot i przygotowują bazę noclegowa. Płeć przeciwna naszego teamu już się wita i integruje ze znajomymi i mniej znajomymi . Ognisko, kiełbaska dietetyczna, cytrynóweczka, gitara i wczesnym rankiem idziemy spać. Nazajutrz zrywają nas wcześnie, bo o 9.00 dając nam chyba tylko pół godziny na przygotowanie do wyjazdu – znowu nas gonią, co oni mają na tym południu z ta punktualnością ???? Jako, że nie wszyscy mają rano siłę na jazdę samochodem Gosia ratuje nam życie i zawozi sprzęt na start w męskiej asyście, dziewczęta zmęczone postanawiają sobie jeden dzionek odpuścić. Ze względu na awarię autokaru (to pewnie kara dla komandora za zbytnie pośpieszanie porządnych uczestników spływu !! hihihihi) spływ odbywa się w dwóch grupach. My na nasze szczęście startujemy w pierwszej i próbujemy „czerwonej latarni” przetłumaczyć, że może nas śmiało zostawić, żeby niepotrzebnie się nie denerwował. Kolega jednak czujnie płynął na posterunku otaczając nas swoją opieką i „ukryta złością” (przepraszamy, za rok się poprawimy – będzie jeszcze wolniej). W końcu dogania nas druga grupa i zmieniamy pilota końcowego . W międzyczasie integracja, pomoc szkoleniowa i ratownicza dla mniej wprawnych kajakarzy i kajakarek. Niestety przez te wszystkie spływowe perypetie nie docieramy do mety na czas i nie możemy nic zwiedzić – jestem bardzo rozczarowany i zawiedzony ( no i jeszcze punkty karne nam wlulili !!!!!). Wieczór integracyjny pod dużym namiotem z dj-em w roli głównej. Wybraliśmy przebój spływu – „Zamyślone głowy” DZIOŁO. Do białego rana bawi się chyba cały spływ, a końca nie widać. W tym dniu jak na złość poczułem się dość zmęczony i szybciej udałem się na spoczynek (o własnych siłach, żeby nikt nic nie myślał innego), ale muzyczka pod namiotem dawała się we znaki. Kolejny etap płyniemy już w komplecie, rano znowu panika, pośpiech i punktualność – a my kurna nawet bez śniadania. Tylko zdążyłem chwycić „cytrynkę” , bo zawsze była zrobiona, zwarta i gotowa do pływania. Wzięliśmy za sprawę honoru dopłynąć bez punktów karnych. I tak też się stało, zaprzyjaźnieni z pilotem końcowym dopływamy , jak rzadko, kiedy – ostatni, na szarym końcu. W czasie jednak się zmieściliśmy, więc są punkty dodatnie. Są też negatywne aspekty tego etapu np. nie udało nam się zdążyć, mimo naprawdę usilnych i desperackich prób podjętych przez nasz team na wyścigi kajakowe w połowie etapu i na slalom w Bardzie ( no cóż odbijemy sobie za rok ). Zdążyliśmy jednak na wieczorny mecz piłki nożnej pomiędzy reprezentacją Barda a Spływu
(Michał i ja). Wynik był zaskakujący 3 :3 amy oczywiście pokazaliśmy się z jak najlepszej strony (mi akurat troszkę za „wąska” koszulka przeszkadzała w grze, ale jakoś dałem radę – niektórzy jednak, za bardzo ich nie lubię, twierdzili, że połknąłem piłkę – bardzo śmieszne). Wieczorek jak zwykle integracyjny choć znacznie spokojniejszy niż poprzedni, ale też skończył się nad ranem. Dzień ostatni, tylko ja byłem przedstawicielem Świecia na wodzie. Reszta ekipy udała się na zwiedzanie jakiejś twierdzy i na małe zakupy do Czech. Etap bardzo sympatyczny, szybki i energiczny zakończony kilkoma „przypadkowymi” wywrotkami . Wieczorem uroczyste zakończenie spływu w pełnej krasie z burmistrzami, starostami itd. oraz mała integracja ogniskowo-taneczna zakończona jak zwykle monotonnie około 4 nad ranem. Czwartek mieliśmy jeszcze raz robić Lądecką, ale poranna burza i deszcz skutecznie wszystkich odstraszyła. Jako, że nie mogliśmy się rozstać z Agatą, Martą i Łysym udaliśmy się jeszcze na zwiedzanie Ząbkowic i twierdzy jakiejś tam (nie pamiętam nazwy, bo podejście do niej całkowicie wykończyło mój organizm, który był nadwyrężony integracjami wieczornymi, do których zostawałem codziennie skutecznie namawiany) z pod, której ze łzami w oczach rozjechaliśmy się wieczorem do domków.
Powrót, jak to powrót : zmęczony, smutny i bardzo spokojny (już nie było dystrybutora z JimBeam-em, DZIOŁO nie brzmiało już tak energicznie a i spać się nie chciało ze zmęczenia).
Wielkie dzięki dla komandora Andrzeja Piaseckiego i całej ekipy organizującej – naprawdę fajny, zajebisty spływ, ale jak zawsze mam kilka uwag :
1.ZBYT WCZESNE POBUDKI !!!!!!!!! (dajcie się uczestnikom lekko zintegrować)
2.ZBYT DŁUGIE ETAPY !!!!!!!!! (dajcie uczestnikom w urlopie troszeczkę odpocząć)
3.ZBYT KRÓTKIE WIECZORY !!!!!!! (dajcie się uczestnikom pobawić)
4.ZBYT DUŻO PUNKTÓW KARNYCH !!!!!!! (niektórzy się naprawdę przejmują, nie stresujcie uczestników)
5.ZBYT DUŻA PUNKTUALNOŚĆ i POŚPIECH !!!!!! (dajcie uczestnikom więcej luzu)
6.LUDZIE ZA TO SĄ PRZEWSPANIALI i PRZESYMPATYCZNI – TAK TRZYMAĆ !!!!!!
MIMO TO I TAK MI SIĘ PODOBAŁO ZAJEBISTA IMPREZA !!!!!!
Jeszcze na koniec chciałem dodać, że na tym spływie nauczyłem się kilka ciekawych powiedzeń
1.Na kolana i ziewaj (nie wiem za bardzo o co chodzi, Elizka może wytłumaczyć)
2.Jaki kompresor , taki tłok (tutaj to niestety moja domena)
3. Ja ci po ma chuju (tutaj to nasz kochany Śledzik będzie tłumaczyć)
…………… więcej nie pamiętam, ale było ich znacznie, znacznie więcej !!!!!
